Diagnostyka niepłodności
Jedną z najważniejszych zasad w diagnostyce niepłodności, jest zasada prowadzenia diagnostyki jednocześnie u obojga partnerów.
Diagnozując przyczyny ze strony męskiej często wystarczające jest wykonanie ogólnego badania nasienia pobranego po 2-7 dniach wstrzemięźliwości płciowej. Stwierdzenie zaburzeń parametrów nasienia może stanowić wskazanie do dalszej diagnostyki endokrynologicznej lub mikrobiologicznej partnera. W wyjątkowych przypadkach wskazane jest wykonanie biopsji jądra bądź badań genetycznych.
Diagnostyka przyczyn niepłodności kobiecej powinna obejmować oznaczenie poziomów hormonów w odpowiedniej fazie cyklu, serię badań ultrasonograficznych narządu rodnego mających na celu obserwację zmian w cyklu płciowym oraz badanie hysterosalpingograficzne (HSG), mające na celu ocenę prawidłowości budowy macicy oraz drożności jajowodów.
Podstawowym badaniem niepłodności partnerskiej jest badanie śluzu szyjkowego po stosunku (tzw. PCT - post coital test). Jeżeli wszystkie wyżej wymienione badania są w normie, a kobieta nie ma jeszcze 30 lat, diagnostykę powinno się zakończyć i przez kolejny rok skoncentrować się na próbach naturalnych.
Badania, które pomagają w ustaleniu przyczyn niepłodności powinny być rozpoczęte po roku regularnego współżycia płciowego. Kobiety z nieregularnym cyklem miesiączkowym, jak również te powyżej 35 roku życia, powinny zgłosić się do lekarza nawet wcześniej. Istnieje bowiem opinia, że u kobiet od 35-go roku życia szanse na uzyskanie ciąży maleją w coraz szybszym tempie. W świetle najnowszych badań oraz w oparciu o wyniki leczenia naszej Kliniki możemy ten przełomowy wiek określić raczej na koniec 37 roku życia. Dlatego też opóźnianie rozpoczęcia leczenia przez kobiety w wieku dojrzałym może zmniejszać szanse na poczęcie.
Badania diagnostyczne zazwyczaj rozpoczynają się od szczegółowego wywiadu dotyczącego poprzednich ciąż (poronienia, ciąże ektopowe), przebytych chorób (cukrzyca, choroby tarczycy), operacji (usunięcie wyrostka robaczkowego, zabiegi na jajnikach, macicy), a także stosowania środków antykoncepcyjnych i innych leków oraz pełnego badania ginekologicznego (USG dopochwowe, cytologia, badanie piersi).
zobacz również:
diagnostyka hormonalna
USG - monitorowanie cyklu
USG - ocena drożności jajowodów
test po stosunku
test wrogości śluzu
przeciwciała przeciwplemnikowe
testy historyczne, np. test Frieberga
badanie nasienia wg norm WHO