Wszystkich Państwa korzystających z Kliniki Leczenia Niepłodności zachęcamy do rozmowy z psychologiem.
Dlaczego warto porozmawiać z psychologiem.
Posiadanie potomstwa jest naturalna potrzebą człowieka. Jednak nie każdej parze dane jest naturalne poczęcie i urodzenie dziecka. Starając się o potomstwo zarówno kobieta jak i mężczyzna doświadczają różnych stanów emocjonalnych, które nie są niczym niezwykłym. Jest to cała gama uczuć od nadziei, radości i ekscytacji, po smutek złość i poczucie winy.
Często samemu niezwykle trudno jest rozpoznać i poradzić sobie z tymi doświadczeniami.
Państwa wizyta u psychologa kliniki pozwoli na lepsze zrozumienie procesów wewnętrznych i przeżywanie ich w taki sposób, aby nie wpływały na jakość i komfort życia.
W zależności od potrzeb mogą to być spotkania indywidualne, nakierowane na rozwiązanie konkretnych problemów, ale również mające na celu udzielenie wsparcia w tych trudnych chwilach.
Pomoc psychologa może również wiązać się z rozmową z para starającą się o potomstwo. Nie da się ukryć, że czas oczekiwania na dziecko może mieć znaczący wpływ na związek.
Kryzys czy brak porozumienia miedzy partnerami niekorzystnie wpływa na cały proces leczenia. Wspólna rozmowa pozwoli na dostrzeżenie i zrozumienie wzajemnych potrzeb i problemów.
Trudne emocje.
Czas oczekiwania na dziecko wiąże się z doświadczaniem szeregu uczuć. Są one wyjątkowo trudne zwłaszcza jeśli para dotknięta jest problemem niepłodności.
Osoby doświadczające złości i dużego smutku, często starają się ukryć swoje emocje przed światem obawiając się reakcji otoczenia. Warto jednak zdać sobie sprawę, że doświadczanie przykrych stanów emocjonalnych w walce z niepłodnością jest zupełnie naturalne. Ważne jest jak sobie z nimi radzimy, czy pozwalamy sobie na ich doświadczenie i przeżywanie i jaki mają wpływ na nasze funkcjonowanie.
Pierwszym trudnym momentem, który może spotkać parę starającą się o dziecko jest postawienie diagnozy. Większość osób doznaje wtedy swoistego szoku. Pojawiają się wtedy uczucia niedowierzania i zaprzeczania, lęk, złość oraz poczucie winy. Reakcja na takie emocje może być obniżony nastrój lub nawet depresja.
Sama procedura in vitro wiąże się również z wieloma trudnymi przeżyciami. Początkowo pary są bardzo zmotywowane, pełne wiary i gotowe do wielu poświęceń. Jednak sam proces leczenia jest dość wyczerpujący i może pojawić się zniechęcenie, a nawet złość wobec bliskich.
Najtrudniejszym wydaje się moment nieudanej próby in vitro. Poczucie straty i porażki jest bardzo dotkliwe. Może pojawić się niechęć do podejmowania kolejnych prób, z powodu lęku przed ponownym rozczarowaniem. Danie sobie prawa do odżałowania straty, poświęcenie uwagi partnerowi i spędzanie z nim czasu tak, aby obojgu sprawiało to przyjemność, pozwoli na odzyskanie sił i motywacji do spełniania swojego największego marzenia - rodzicielstwa.